Προ ημερών και μετά την ήττα από τον Παναθηναϊκό στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» σε μία σημαντική –για την ιστορία του συλλόγου– ημερομηνία, οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και το προπονητικό επιτελείο έκαναν group therapy στου Ρέντη. Εκεί, οι παίκτες βγήκαν μπροστά, λέγοντας πως η ευθύνη της ήττας βαραίνει αποκλειστικά τους ίδιους και όχι τον Βάσκο τεχνικό. Λίγα 24ωρα αργότερα, η αντίδραση που θα έπρεπε να δείξουν, μετά την ανάληψη της ευθύνης, δεν εμφανίστηκε στο χορτάρι του γηπέδου της Λιβαδειάς σε καμία περίπτωση.
Τις πταίει; Ας προσπαθήσουμε να το απαντήσουμε… Σε μια χώρα που διψά για «αίμα», ευθύνες και ανάθεμα, ας κάνουμε μια κουβέντα με τα όσα παρακολουθούμε εσχάτως. Αυτό διότι ο Ολυμπιακός προέρχεται από δύο σερί ανεπίτρεπτα αποτελέσματα στο πρωτάθλημα, αν και το ανησυχητικό ζήτημα είναι η εικόνα του σε αυτά τα ματς!
Στην πόλη της Βοιωτίας, οι Πειραιώτες είχαν τα δύο εξτρέμ τους (Ζέλσον, Λουίζ) να προσπαθούν να πάρουν ενέργειες και να δημιουργήσουν για τους ίδιους ή τους συμπαίκτες τους. Την ίδια ώρα, υπήρξαν άλλοι «ερυθρόλευκοι» που ήταν για ακόμη έναν αγώνα σκιά του εαυτού τους. Δυστυχώς για τον Μεντιλίμπαρ και τον Ολυμπιακό, ο Τσικίνιο και ο Ελ Κααμπί δεν βρίσκονται σε καλό φεγγάρι και αυτό μειώνει τη δυναμική της ομάδας, ενώ για ακόμη μία φορά πήρε λιγοστά πράγματα από τα μπακ του (Ροντινέι, Μπρούνο).
Λέμε για τις πολλές, συνεχόμενες σέντρες, αλλά πρέπει να αντιληφθούμε πως το αρνητικό δεν είναι αυτό καθ' αυτό. Τι εννοώ; Ότι τα γεμίσματα είναι κακής ποιότητας, πολλές φορές δεν περνούν τον ποδοσφαιριστή που βρίσκεται στο ύψος του πρώτου δοκαριού! Ασφαλώς, δεν γίνεται αυτός να είναι ο μοναδικός τρόπος δημιουργίας ευκαιριών και δεν μπορώ να δεχτώ πως οι εν λόγω ποδοσφαιριστές μόνο αυτό ξέρουν να κάνουν. Διότι μιλάμε για παίκτες με μεγάλη προσωπικότητα αλλά και ποιότητα. Όποτε δεν μπλόκαρε το μυαλό τους, έβγαλαν φάσεις με την μπάλα στο χορτάρι.
Έγινε τέσσερις φορές σε σχεδόν 100 λεπτά αγώνα! Στο 6' με την πλαγιοκόπηση του Ζέλσον και την εκτέλεση του Ελ Κααμπί πάνω στον Μάγκνουσον. Στο 54' όταν ο Έσε βρήκε τον Τσικίνιο, ο οποίος πλάσαρε πάνω στον Λοντίγκιν. Στο 57' όταν ο Λουίζ με κάθετη βρήκε τον Έσε, αλλά το πλασέ του πέρασε λίγο άουτ. Ένα λεπτό μετά (58'), όταν ο Μουζακίτης έπαιξε κάθετα στον Τσικίνιο, αλλά αυτός δεν κατάφερε να τελειώσει σωστά τη φάση και στη συνέχεια ο Λουίζ έκανε επιθετικό φάουλ στον Βήχο. Όσον αφορά τις άλλες δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες, η μία ήρθε στο 74' με το ριμπάουντ του Λουίζ στο δοκάρι και η άλλη στο 90' με το ψαλίδι του Ελ Κααμπί από την ίσως μοναδική καλή σέντρα του Μπιανκόν. Τι σημαίνουν τα παραπάνω; Πως όταν υπάρχει καθαρό μυαλό και ψυχραιμία, εμφανίζεται και διαφορετικό ποδόσφαιρο. Μόνο που τα τελειώματα των Πειραιωτών είναι κάκιστα και η ουσία που υπάρχει σε αρκετά παιχνίδια της Ευρώπης απουσιάζει από αυτά του ελληνικού πρωταθλήματος.
Αν καταλογίζω κάτι στον προπονητή, είναι η αργοπορημένη είσοδος του Γιαζίτσι, που θα μπορούσε να μπει στην τριάδα του 69'. Το τέμπο ήταν χαμηλό, οπότε δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν του ταίριαζε το ματς. Για τον Ταρέμι που έμεινε εκτός αποστολής, δεν μπορώ να πω κάτι. Χρειάζεται ξεκούραση ο Ιρανός, αφού εδώ και δυόμιση μήνες έχει πάρει πάνω του την επίθεση και θα ξεκινήσει βασικός την Τετάρτη! Άλλωστε, για αυτό έχει τρία φορ ο Ολυμπιακός· για αυτό πήρε έναν στράικερ που την τελευταία διετία τα «κολλάει» στην Πορτογαλία. Από τη στιγμή μάλιστα που οι μη κοινοτικοί είναι δύο έξτρα, κάθε φορά κάποιος θα αδικείται στα κοψίματα.
Οι επόμενες ημέρες θα είναι περίεργες στου Ρέντη, καθώς η ψυχολογία δεν βρίσκεται στα υψηλά στάνταρ που έχουμε συνηθίσει στη διετία του Μεντιλίμπαρ. Ωστόσο, ας μείνουν κάτω τα κεφάλια, να πέσει ακόμη περισσότερη δουλειά και πλέον να μιλήσουμε ξανά στο τέλος της σεζόν. Υπάρχει μπροστά ένα σπουδαίο παιχνίδι με αντίπαλο τη Λεβερκούζεν, εκεί όπου δεδομένα η εικόνα θα είναι τελείως διαφορετική.
Κρίσεις δημιουργούνται σε κάθε εργασιακό περιβάλλον, είναι φυσιολογικό αυτό. Διότι δεν μπορούν όλα να δουλεύουν διαρκώς ρολόι· θα υπάρξουν και προβλήματα. Αυτή η ομάδα όμως ξέρει να τις διαχειρίζεται. Είναι ξεκάθαρο πως αν ένα κλαμπ έχει το DNA να τις ξεπερνά, αυτός είναι ο Ολυμπιακός…
Υ.Γ. Ο κόσμος στήριζε, στηρίζει και θα στηρίζει. Θα τα ψάλλει στους ποδοσφαιριστές και σε όποιον θεωρεί υπεύθυνο, έχει το δικαίωμα αυτό. Με τρόπο σωστό, όπως έκανε και στην «ερυθρόλευκη» Λιβαδειά. Εκεί, όπου μέχρι το τελευταίο λεπτό έβγαλαν τα λαρύγγια τους για να σπρώξουν την ομάδα στο τρίποντο, το οποίο εν τέλει δεν ήρθε…
Υ.Γ 2. Το λόγια του Κωνσταντή Τζολάκη πέρα για πέρα αληθινά και οδηγός για τη συνέχεια…
Ακολουθήστε τον bwinΣΠΟΡ FM 94.6 στο Google News για να μαθαίνετε πρώτοι τα τελευταία νέα από την Ελλάδα και τον κόσμο.
